Sher sherni ko kiss karne laga Sherni ne rok dia or idhar udhar dekhane lagi
Sher: kya hua?
Sherni -Dekh rahi hu aas pas Discovery wale to nahi hain
Tuesday, August 31, 2010
Chintu School
Chintu: Didi Ro Kyo Rahi Hai?
Maa: Wo Sasural Ja Rahi Hai.
Chintu: Mujhe Laga Use School Bhej Rahe Hai.
Maa: Wo Sasural Ja Rahi Hai.
Chintu: Mujhe Laga Use School Bhej Rahe Hai.
First day of school
Child comes home from his 1st day school.
Mom asks,What did u learn today
The kid replies,Not enough.I have 2 go back tomorrow
Mom asks,What did u learn today
The kid replies,Not enough.I have 2 go back tomorrow
सुटी
बंड्याने शाळेला बुट्टी मारलेली असते. तेवढ्यात त्याच्या शाळेतल्या बाई येताना दिसतात.
आजोबा : बंड्या. लप जा, तुझ्या बाई आल्या आहेत.
बंड्या : आजोबा, तुम्हीच लपा. मी त्यांना सांगितलंय, की तुम्ही वारल्यामुळे मला सुटी हवीय.
आजोबा : बंड्या. लप जा, तुझ्या बाई आल्या आहेत.
बंड्या : आजोबा, तुम्हीच लपा. मी त्यांना सांगितलंय, की तुम्ही वारल्यामुळे मला सुटी हवीय.
Monday, August 30, 2010
बस थांबव
एक दारूडय़ा लटपटत बसमध्ये चढला आणि साधूजवळ जाऊन बसला.
तो साधू दु:खी स्वरात त्याला म्हणाला, ‘बाळ, तुला ठाऊक नाही की, तू सरळ नरकात जात आहेस.’
हे ऐकून तो दारूडय़ा उठला व जोराने ओरडला, ‘ड्रायव्हर, बस थांबव. मी चुकीच्या बसमध्ये चढलोय!’
तो साधू दु:खी स्वरात त्याला म्हणाला, ‘बाळ, तुला ठाऊक नाही की, तू सरळ नरकात जात आहेस.’
हे ऐकून तो दारूडय़ा उठला व जोराने ओरडला, ‘ड्रायव्हर, बस थांबव. मी चुकीच्या बसमध्ये चढलोय!’
गृहपाठ
शिक्षिका- ‘तुझा गृहपाठ उत्तम आहे.’
- ‘माझी मम्मी आहेच मुळी हुशार.’
- ‘माझी मम्मी आहेच मुळी हुशार.’
Thursday, August 26, 2010
Samaaj Ke Liye
Judge:Tumane Samaaj Ke Liye Kaun Sa Bhala Kam Kiya?
Mujrim:
Hamare Karan Hi
Police Aur Adalat Me Lakho Logo Ko
Naukri Mili Hui Hai
Mujrim:
Hamare Karan Hi
Police Aur Adalat Me Lakho Logo Ko
Naukri Mili Hui Hai
Wednesday, August 25, 2010
‘आणखी एक नोट द्या.’
बंडूशेठच्या कारखाली एका गृहस्थाची कोंबडी मेली. त्यांनी त्या गृहस्थाला शंभराची नोट दिली.
गृहस्थ म्हणाला, ‘आणखी एक नोट द्या.’
बंडूशेठ म्हणाले, ‘कशासाठी?’
गृहस्थ म्हणाला, ‘या कोंबडीची बहीण घरी आहे. तिला जेव्हा या अपघाताची बातमी कळेल तेव्हा ती प्राण सोडील.’
गृहस्थ म्हणाला, ‘आणखी एक नोट द्या.’
बंडूशेठ म्हणाले, ‘कशासाठी?’
गृहस्थ म्हणाला, ‘या कोंबडीची बहीण घरी आहे. तिला जेव्हा या अपघाताची बातमी कळेल तेव्हा ती प्राण सोडील.’
Monday, August 23, 2010
घड्याळाची किंमत
गणपतराव : (घड्याळ दुरुस्त करणा-याला) माझं घड्याळ बंद पडलंय. हे दुरुस्त करण्याचे काय घ्याल?
दुकानदार : घड्याळाची जी किंमत असेल त्यापेक्षा निम्मे द्या म्हणजे झालं.
दोन दिवसांनंतर गणपतराव घड्याळ घ्यायला येतात. आणि घड्याळ घेतल्यावर दुकानदाराच्या दोन कानफटात लगावतात.
दुकानदार : अहो हे काय केलंत?
गणपतराव : काही नाही...मी जेव्हा हे घड्याळ घ्यायचा हट्ट बाबांकडे केला होता तेव्हा त्यांनी मला चार कानफटात लगावल्या होत्या.
दुकानदार : घड्याळाची जी किंमत असेल त्यापेक्षा निम्मे द्या म्हणजे झालं.
दोन दिवसांनंतर गणपतराव घड्याळ घ्यायला येतात. आणि घड्याळ घेतल्यावर दुकानदाराच्या दोन कानफटात लगावतात.
दुकानदार : अहो हे काय केलंत?
गणपतराव : काही नाही...मी जेव्हा हे घड्याळ घ्यायचा हट्ट बाबांकडे केला होता तेव्हा त्यांनी मला चार कानफटात लगावल्या होत्या.
Thursday, August 19, 2010
लॉटरीचं तिकीट
स्थळ : सदाशिव पेठ, पुणे.
आपटे : काय, बापट आज अगदी खुशीत आहेस.
बापट : अरे म्हणजे काय, असणारच. त्या गोगटेला लॉटरीचं तिकीट लागलंय.
आपटे : काय सांगतोस? मग त्यात तू इतकं खुश होण्यासारखं काय आहे?
बापट : अरे त्याला ते लॉटरीचं तिकीटच सापडत नाहीये.
आपटे : काय, बापट आज अगदी खुशीत आहेस.
बापट : अरे म्हणजे काय, असणारच. त्या गोगटेला लॉटरीचं तिकीट लागलंय.
आपटे : काय सांगतोस? मग त्यात तू इतकं खुश होण्यासारखं काय आहे?
बापट : अरे त्याला ते लॉटरीचं तिकीटच सापडत नाहीये.
Subscribe to:
Posts (Atom)